|
National Museum of Fine Arts
The Collection
The greater part of the Museum collection is made up
of works of art that were originally displayed in buildings
of the Order of St John, such as the Grand Master's palaces,
and churches such as the Victories Church. These were
administered by the State following the departure of
the Order from Malta in 1798.
The paintings and sculptures started to be brought together
in the early years of the 20th century, forming the core
of the Fine Arts Collection within the National Museum
by 1922. Subsequently, public-spirited individuals and
organisations made important donations and bequests to
the collection. In addition, significant acquisitions
were made throughout the following years.
The Palace
Prior to its conversion into a museum, the stately house
had always served as a residence. First constructed in
the late 1570s with the creation of the new city of Valletta,
it was the private residence of a number of knights of
the Order of St John. It passed into the ownership of
the Order in the mid-18th century, when it was radically
transformed into an exuberant Rococo palace.
After 1798, several distinguished guests were hosted
here until it became the official residence of the Commander-in-Chief
of the Mediterranean Fleet, earning its name 'Admiralty
House'. It was vacated after the attainment of Independence
by the Maltese in 1964 and was soon converted to house
the permanent national art collection. Inaugurated in
1974, the Museum of Fine Arts has continued to house
historic works of art and to organise temporary exhibitions
of contemporary art. The enlargement of premises and
refurbishment is planned in the near future.
The Museum
The Fine Arts collection is displayed in a broadly chronological
order with paintings grouped together by schools. The
early Renaissance is represented by panel paintings ranging
from the 14th to the 15th century. The Museum of Fine
Arts holds a sizable collection of Italian Baroque paintings.
The museum boasts the largest public display of paintings
by Mattia Preti (1613-1699) who spent the second half
of his long life running a busy workshop in Malta as
the official artist of the Order of St John. Other highlights
of the Baroque section are paintings by the Caravaggists
Mattias Stomer (1600-1650), Jean Valentin de Boulogne
(1601-1632) and by Guido Reni (1575-1642).
Maltese art in the 18th century was dominated by Antoine
de Favray (1706-1798), a French knight of the Order of
St John who spent several years in Malta. His paintings,
mainly portraits, start off the itinerary on the ground
floor. Other paintings on display, by Maltese artists
such as Francesco Zahra (1710-1773) and Giuseppe Grech
(1755-1787), suggest the continued influence of Roman
art on local developments.
Works from the 19th century reflect the historical changes
in the governance of the Maltese Islands that became
a British colony after the brief two-year stay of Napoleon's
troops. The works of this period are mainly landscapes,
executed in a naturalistic yet picturesque style. The
highlight of the 19th century collection is a watercolour
by J.M.W. Turner of the Grand Harbour, the only Maltese
landscape known to be by his hand.
The first decades of the 20th century are represented
by a nucleus of paintings from the Italian school and
by a sizable number of bronze and plaster sculptures
by the Maltese artist Antonio Sciortino (1879-1947)
as well as paintings by Edward Caruana Dingli (1876-1950).
Paintings and sculptures by Maltese artists represent
the post-war years, showing the beginnings of abstract
art and works in mixed media.
While the museum's holdings of drawings and prints can
be seen by appointment, a number of Old Master works,
such as drawings by Perugino (1450-1523), Carpaccio (1465-1526)
and Preti (1613-1699), are on display under controlled
lighting conditions.
The Museum also exhibits a representative range of Sicilian
maiolica pharmacy jars with works ranging from the 16th
to the 19th century. These jars were essential in the
pioneering medical practice of the Hospitaller Order
in the Sacra Infermeria.
Part of the display is also dedicated to Maltese silverware
in the national collection, including liturgical artefacts
from churches formerly belonging to the Order as well
as a collection of silver snuffboxes and other silverware
bequeathed by Magistrate Edgar Parnis in 1908.
 Français:
Le musée national des Beaux-Arts
La Collection
La plus grande partie de la collection du Musée
se rapporte à des œuvres d’art qui étaient à l’époque
exposées dans des bâtiments de l’Ordre
de St-John, comme Le Palais des Grands-Maîtres,
ainsi que dans des églises comme l’Eglise
de Notre-Dame-des-Victoires. Elle a été gérée
par l’Etat après le départ de l’Ordre
de Malte en 1798.
Les peintures et les sculptures ont commencé à être
rassemblées au début du 20ème siècle.
Dès 1922 elles sont ainsi devenues les joyaux
de la collection du musée des Beaux-Arts. Plus
tard, des mécènes et organisations contribuèrent
en faisant d’importants dons et legs à la
collection. Au cours des années suivantes, d’autres œuvres
importantes ont été acquises.
Le Palace
Avant d’être reconverti en musée,
la maison d’état a toujours servi de résidence.
Sa première construction date vers 1580 à l’occasion
de la création de la nouvelle cité de La
Valette. C’était la résidence privée
d’un nombre de chevaliers de l’Ordre de St
John. L’Ordre en a acquis la propriété vers
le milieu du 18ème siècle et a radicalement
transformé la bâtisse en palais rococo exubérant.
Plusieurs invités prestigieux y ont logé après
1798, jusqu’à ce que le Palace devienne
la résidence officielle du Commandeur-en-Chef
de la flotte méditerranéenne. Elle gagna
ainsi le nom de la « Maison de l’Amiral ».
Lorsque Malte acquit son indépendance en 1964,
la maison fût mise à disposition et devint
très vite le lieu où est préservé la
collection permanente d’art national. Le Musée
des Beaux-Arts a été inauguré en
1974 et continue d’exposer des œuvres d’art
historiques ainsi que d’organiser des expositions
temporaires sur l’art contemporain. Des travaux
d’agrandissement et de rafraîchissement sont
planifiés à court terme.
Le Musée
La collection des Beaux-Arts est exposée chronologiquement
et regroupe les peintures par les différentes écoles.
L’époque du début de la Renaissance
est représentée par une série de
peintures du 14ème au 15ème siècle.
Le Musée des Beaux-Arts possède une collection
importante de peintures italiennes baroques. Il expose également
le plus grand nombre de peintures de Mattia Preti (1613-1699)
qui a passé la moitié de sa longue vie à donner
un cours très fréquenté à Malte
en tant qu’artiste officiel de l’Ordre de
St John. D’autres œuvres majeures de la section
baroque sont des peintures appartenant aux artistes Caravagistes
Mattias Stomer (1600-1650), Jean Valentin de Boulogne
(1601-1632) et de Guido Reni (1575-1642).
L’art maltais était dominé au 18ème
siècle par Antoine de Favray (1706-1798), un chevalier
français de l’Ordre de St John qui a passé plusieurs
années sur Malte. Ses peintures, principalement
des portraits, sont exposés au niveau d’entrée
et démarrent l’itinéraire de la visite.
D’autres peintures exposées par des artistes
maltais tels Francesco Zahra (1710-1773) et Giuseppe
Grech (1755-1787), suggèrent que l’art romain
a continué à influencer l’art local.
Des œuvres du 19ème siècle reflètent
les changements historiques dans la gestion des îles
maltaises, devenues colonies britanniques après
le siège court de deux ans des troupes de Napoléon.
Les œuvres réalisées à cette époque
sont principalement des paysages, peints dans un style
naturel mais pittoresque. L’œuvre majeur de
la collection du 19ème siècle est une œuvre
peinte à l’eau de J.M.W. Turner et représente
le Grand Port. C’est le seul paysage maltais connu à ce
jour peint par sa main.
Les premières décennies du 20ème
siècle sont représentées par une
kyrielle de peintures réalisées par l’école
italienne et par une série de sculptures en
bronze et en plâtre de la main de l’artiste
maltais Antonio Sciortino (1879-1947) ainsi que par
des peintures de Edward Caruana Dingli (1876-1950).
Les peintures et les sculptures des artistes maltais
représentent les années après
la guerre et annoncent l’apparition de l’art
abstrait et d’œuvres dans différents
médias.
Le musée permet d’admirer des dessins et
des impressions sur rendez-vous. Cependant, un nombre
d’œuvres anciennes comme les dessins de Perugino
(1450-1523), Carpaccio (1465-1526) et Preti (1613-1699)
ne sont visibles que sous certaines conditions d’éclairage
contrôlées.
Le musée expose également une série
représentative de pots siciliens pharmaceutiques
en maïolique datant du 16ème au 19ème
siècle. Ces pots étaient essentiels dans
la pratique de la médicine primaire pratiquée
par l’Ordre Hospitalier dans le Sacra Infermeria.
Une partie de la collection est également consacrée à l’argenterie
maltaise, incluant des objets de liturgie d’églises
qui appartenaient à l’Ordre, ainsi qu’à une
collection de tabatières en argent et autres objets
en argent légués par le Magistrat Edgar
Parnis en 1908.
 Nederlands:
Het nationaal museum van Schone Kunsten
De verzameling
De meerderheid van de stukken in het Museum zijn kunstvoorwerpen
die vroeger tentoongesteld werden in de gebouwen van
de Orde van St-John, zoals in het Paleis van de Grootmeesters
en in kerken zoals in de Onze-Lieve-Vrouw-Kerk-van-de-Overwinning.
Na het vertrek van de Orde uit Malta in 1798 werd het
beheer van de verzameling aan de Staat toevertrouwd.
De schilderijen en beeldhouwwerken werden verzameld
in het begin van de 20ste eeuw. Reeds vanaf 1922 werden
deze kunstvoorwerpen beschouwd als het middelpunt van
de belangstelling van de verzameling. Dankzij giften
van mecenas en organisaties groeide de verzameling aan.
In de daaropvolgende jaren werden belangrijke voorwerpen
aangekocht.
Het Paleis
Vooraleer het gebouw omgebouwd werd tot een museum, werd
het gebruikt als Staatshuis. De eerste bouw dateert
uit circa 1580 ter gelegenheid van de bouw van de nieuwe
stad van Valletta. Het was de privé residentie
van een aantal ridders van de Orde van St-John. De
Orde nam halverwege de 18de eeuw de eigendom over en
bouwde het gebouw radicaal om tot een exuberant rococo
paleis.
Verschillende eregasten hebben er gelogeerd na 1798,
tot het Paleis de officiële residentie werd van
de Oppermeester van de Mediterrane vloot. Het kreeg toen
de naam “Het Huis van de Admiraal” mee.
Toen Malta in 1964 onafhankelijk werd verklaard, werd
het huis ter beschikking gesteld en spoedig gebruikt
als onderkomen voor de permanente verzameling van nationale
kunstwerken. Het Museum van Schone Kunsten werd ingehuldigd
in 1974 en stelt sindsdien historische kunstwerken tentoon
en organiseert tijdelijke tentoonstellingen over de hedendaagse
kunst. Binnenkort zijn verbouwwerken voorzien die het
gebouw zullen vergroten en opfrissen.
Het Museum
De verzameling in het Museum van Schone Kunsten werd
chronologisch opgesteld en heeft de verschillende schilderijen
geklasseerd volgens de schilderscholen. Een aantal
schilderijen uit de 14de en de 15de eeuw stellen het
begin van de Renaissance voor. Het Museum beschikt
over een belangrijk aantal Barok Italiaanse schilderijen.
Het stelt ook het grootst aantal schilderijen tentoon
van Mattia Preti (1613-1699) die de helft van zijn
lang leven een zeer druk gevolgde schilderles gaf op
Malta, gegeven als officiële artiest van de Orde
van St-John. Andere zeer belangrijke kunstwerken uit
de Barok periode zijn toegewezen aan de Caravaggist
artiesten Mattias Stomer (1600-1650), Jean Valentin
de Boulogne (1601-1632) en Guido Reni (1575-1642).
In de 18de eeuw was de Maltese kunst gedomineerd door
Antoine de Favray (1706-1798), een Franse ridder van
de Orde van St John die meerdere jaren op Malta geleefd
heeft. Zijn schilderijen, voornamelijk portretten, zijn
zichtbaar aan de ingang waar het bezoek start. Andere
te bewonderen schilderijen geschilderd door de Maltese
artiesten Francesco Zahra (1710-1773) en Giuseppe Grech
(1755-1787) suggereren dat de Romeinse kunst de locale
kunst is blijven beïnvloeden.
Kunstwerken uit de 19de eeuw duiden op de historische
evolutie in het beheer van de Maltese eilanden, die voortaan
door de Britten beheerd werden na de korte tweejarige
bezetting van de troepen van Napoleon. De kunstvoorwerpen
die tijdens deze periode gemaakt werden zijn voornamelijk
landschappen, geschilderd in een natuurlijke maar pittoreske
stijl. Het belangrijkste schilderij uit de verzameling
van de 19de eeuw is een kunstvoorwerp die met waterverf
is gemaakt door J.M.W. Turner en die de Grote Haven voorstelt.
Heden is dit het enige Maltese landschap waarvan met
zekerheid gezegd kan worden dat het door zijn hand gemaakt
is geweest.
De eerste decennia van de 20ste eeuw zijn voorgesteld
door een reeks van schilderijen gerealiseerd door de
Italiaanse school, door een serie van in brons en in
plaaster gerealiseerde beeldhouwwerken door de Maltese
artiest Antonio Sciortino (1879-1947) en door schilderijen
van Edward Caruana Dingli (1876-1950). De schilderijen
en beeldhouwwerken van de Maltese artiesten zijn gemaakt
na de oorlog en kondigen de abstracte kunst aan alsook
kunstvoorwerpen in verschillende materies.
Op afspraak kan u tekeningen en schetsen bewonderen.
Een aantal oude kunstwerken zijn echter alleen te bezichtigen
onder streng gecontroleerde lichtvoorwaarden, zoals de
tekeningen van Perugino (1450-1523), Carpaccio (1465-1526)
en Preti (1613-1699).
Het museum stelt tevens een representatief staal van
farmaceutische Siciliaanse potten in majolica voor, vervaardigd
tussen de 16de en de 19de eeuw. Deze potten waren onmisbaar
in het prille begin van de geneeskunde toegepast door
de Orde in de Sacra Infermeria.
Een gedeelte van de verzameling is tevens gewijd aan
Maltees zilverwerk, waaronder een reeks van kerkelijke
voorwerpen die aan de Orde toebehoorden, en een aantal
tabakvoorwerpen en andere in zilver nagelaten door Magistraat
Edgar Parnis in 1908.
 Italiano:
Museo Nazionale delle Belle Arti
La Collezione
La maggior parte della Collezione museale è costituita da opere d'arte che furono originariamente esposte in edifici dell'Ordine di St John, come i palazzi del Gran Maestro, e chiese, come la Chiesa delle Vittorie. Nel 1798, in seguito alla partenza dell'Ordine da Malta, tali edifici furono amministrati dallo Stato.
I dipinti e le sculture iniziarono ad essere raccolti nei primi anni del ventesimo secolo, creando il nucleo della Collezione delle Belle Arti del Museo Nazionale nel 1922. In seguito, privati ed organizzazioni di spirito popolano fecero importanti donazioni e lasciti alla collezione. Negli anni seguenti, inoltre, furono effettuati acquisti significativi.
Il Palazzo
Prima della sua conversione in museo, il maestoso edificio veniva utilizzato come residenza. Dapprima costruito negli ultimi anni 1570 con la creazione della nuova città di Valletta, fu la residenza privata di un gruppo di Cavalieri dell'Ordine di St John. Divenne proprietà dell'Ordine nella metà del diciottesimo secolo, quando fu radicalmente trasformata in un esuberante palazzo Rococò.
Dopo il 1798, diversi ospiti distinti furono accolti sino a quando non diventò la residenza ufficiale del Comandante Supremo della Flotta Mediterranea, guadagnandosi il nome “Admiralty House” (“Palazzo dell'Ammiragliato”). Nel 1964 fu abbandonato in seguito alla conquista dell'indipendenza dei maltesi, e fu presto convertito per ospitare la collezione permanente d'arte nazionale. Inaugurato nel 1974, il Museo delle Belle Arti ha continuato ad ospitare opere d'arte storiche ed organizzare mostre temporanee di arte contemporanea. Sono in progetto l'ampliamento delle condizioni iniziali della struttura ed il suo rinnovo.
Il Museo
La collezione di Belle Arti è esposta in ordine cronologico, con i dipinti raggruppati secondo le scuole. Il primo Rinascimento è rappresentato da opere che vanno dal quattordicesimo al quindicesimo secolo. Il Museo delle Belle Arti possiede una collezione piuttosto grande di dipinti barocchi italiani e vanta la più ampia mostra pubblica di tele di Mattia Preti (1613-1699), il quale trascorse la seconda parte della sua lunga vita gestendo un'attiva bottega a Malta, come artista ufficiale dell'Ordine di St John. Altre opere salientidella sezione barocca sono le teledei Caravaggisti Mattias Stomer (1600-1650), Jean Valentin de Boulogne (1601-1632) e di Guido Reni (1575-1642).
Nel diciottesimo secolo l'arte maltese fu dominata da Antoine de Favray (1706-1798), cavaliere francese dell'Ordine di St John, che trascorse diversi anni a Malta. I suoi dipinti, principalmente ritratti, danno inizio all'itinerario nel pianterreno. Altri dipinti in esposizione, realizzati da artisti maltesi quali Francesco Zahra (1710-1773) e Giuseppe Grech (1755-1787), suggeriscono l'influenza costante dell'arte Romana sugli sviluppi locali.
Le opere dal diciannovesimo secolo riflettono i mutamenti storici nel governo delle isole maltesi, che, in seguito al soggiorno di due anni delle truppe napoleoniche, diventò una colonia inglese. Le opere di questo periodo sono principalmente paesaggi, eseguiti in stile naturalistico ma pittoresco. L'elemento saliente della collezione del diciannovesimo secolo è un acquarello di J.M.W. Turner del “Grand Harbour” (“Il Grande Porto”), l'unico paesaggio maltese dipinto dalla sua mano a tuttoggi conosciuto.
Le prime decadi del ventesimo secolo sono rappresentate da un nucleo di dipinti dalla Scuola italiana, da un gruppo considerevole di sculture di bronzo e di gesso dell'artista maltese Antonio Sciortino (1879-1947) e da tele di Edward Caruana Dingli (1876-1950). Il dopoguerra è rappresentato da quadri e sculture di artisti maltesi, che mostrano l'origine dell'arte astratta e opere costituite da materiali assortiti.
Mentre i disegni e le stampe che costituiscono il patrimonio museale possono essere visitati su appuntamento, una serie di opere di Vecchi Maestri, quali i disegni di Perugino (1450-1523), Carpaccio (1465-1526) e Preti (1613-1699), sono esposti in condizioni di illuminazione controllata.
Il Museo inoltre espone una serie rappresentativa di vasi di maiolica siciliani da farmacia, con opere che vanno dal sedicesimo al diciannovesimo secolo. Tali vasi erano indispensabili nella pratica medica pioniera dell'Ordine Ospedaliero nella Sacra Infermeria.
Una parte dell'esposizione è infine dedicata all'argenteria maltese della collezione nazionale, che comprende manufatti liturgici provenienti dalle chiese, in passato appartenenti all'Ordine, ed una collezione di tabacchiere d'argento ed altra argenteria lasciata in eredità dal Magistrato Edgar Parnis nel 1908.
 Español:
La colección
La gran parte de la colección del Museo está hecha a base de obras de arte que estaban originariamente expuestas en edificios de la Orden de St. John tales como el Palacio del Grand Master, e iglesias como por ejemplo la Iglesia Victoriana. Estos edificios pasaron a ser administrados por el Estado tras la partida de la Orden de Malta en 1798.
Las pinturas y esculturas empezaron a ser traídas juntas en los primeros años del siglo XX formando el núcleo principal de la colección de Bellas Artes como parte del Museo Nacional en el año 1922. Posteriormente, individuos espontáneos y organizaciones hicieron importantes donaciones y legados a la colección. Además, a lo largo de los años siguientes se hicieron importantes adquisiciones.
El Palacio
Anteriormente a su conversión en un museo, la casa señorial había servido siempre como residencia. Fue construida por primera vez a finales del año 1570 con la creación de la nueva ciudad de Valletta siendo la residencia privada de numerosos caballeros de la Orden de St. John. Pasó a ser propiedad de la Orden a mediados del siglo XVIII cuando fue radicalmente transformada en un exuberante palacio rococó.
Después del año 1798, varios huéspedes distinguidos fueron alojados aquí hasta que se convirtió en la residencia del Commander-in-Chief de la flota del Mediterráneo, ganándose el nombre de “Admiralty House”. Fue desocupada tras el talento de la Independencia por los Malteses en 1964, y fue pronto convertida para alojar a la colección de arte nacional permanente. Inaugurado en 1974, el Museo de Bellas Artes ha continuado albergando obras de arte históricas y organizando exhibiciones de arte contemporáneo temporales. En un futuro cercano serán llevadas a cabo obras de mejora y ampliación.
El Museo
La colección de Bellas Artes esta expuesta en orden cronológico general con pinturas agrupadas por escuelas. El temprano Renacimiento está representado por pinturas que van desde el siglo XIV hasta el XV. El Museo de Bellas Artes contiene una colección de pinturas del Barroco italiano de tamaño considerable. Este Museo presume de tener la exposición pública mas grande de pinturas de Mattia Preti (1613-1699) que pasó la segunda parte de su larga vida haciéndose cargo de un ocupado taller de Malta como el artista oficial de la Orden de St. John. Otro punto destacable de la sección barroca son las pinturas de los “Caravaggistas” Mattias Stomer (1600-1650), Jean Valentin de Boulogne (1601-1632) y de Guido Reni (1575-1642).
El arte maltés del siglo XVIII estuvo dominado por Antoine de Favray (1706-1798), un caballero francés de la Orden de St. John que pasó varios años en Francia. Sus obras, principalmente retratos, empiezan su itinerario en la planta baja. Otras obras expuestas de artistas malteses como Francesco Zahra (1710-1773) y Giuseppe Grech (1755-1787), sugieren la continua influencia del arte romano en el desarrollo local.
Obras del siglo XIX reflejan los cambios históricos en el gobierno de las islas maltesas que llegaron a ser colonia británica tras la breve estancia de dos años de las tropas de Napoleón. Las obras de este periodo son básicamente paisajes ejecutados en un estilo naturalista aunque pintoresco. Lo destacado de la colección del siglo XIX son las acuarelas de J.M.W. Turner del Gran Puerto, el único paisaje maltés que se conoce pintado por él.
Las primeras décadas del siglo XX están representadas por un grupo de pintores de la escuela italiana y por un gran número de esculturas de bronce y yeso creadas por el artista maltés Antonio Sciortino (1879-1947), así como obras de Edgard Caruana Dingli (1876-1950). Pinturas y esculturas de artistas malteses representan los años de la posguerra, mostrando los principios del arte abstracto y obras en cobertura mezclada.
Mientras que los dibujos y grabados existentes en el museo pueden ser vistos mediante cita, numerosos trabajos del Old Master, como dibujos de Perusino (1450-1523), Carpaccio (1465-1526) y Preti (1613-1699), están expuestos en condiciones de luz controladas.
El Museo exhibe también una muestra representativa de jarras farmacéuticas de mayólica siciliana que van desde los siglos XVI al XIX. Estas jarras eran esenciales en la pionera práctica médica del hospital de la Orden en la “Sacra Infermeria”.
Parte de la exposición también está dedicada a útiles de plata maltesa en la colección nacional, incluyendo bienes litúrgicos procedentes de iglesias que pertenecían anteriormente a la Orden así como una colección de tabaqueras de plata y otros útiles de plata legados por el magistrado Edgar Parnis en 1908.
|
